Gönüldendir şikayet, kimseden feryadımız yoktur.
Ateş kesilir geçse, saba gülşenimizden.
O mahiler ki derya, içredir deryayı bilmezler.
Bir ah etsem, bu dünyayı, viran ederim ben.
Göz gördü, gönül sevdi, seni ey yüzü mahım.
Kurbanın olam var mı, benim bunda günahım.
O, gül endam, bir al şala bürünsün, yürüsün.
Ucu, gönlün gibi ardınca, sürünsün, yürüsün.
Neler çeker bu gönül, derdim şikayet olur.
Ben aşıkım, sözüm de, benim aşıkanedir.
Ne yanar kimse bana, ateş-i dilden özge.
Ne açar kimse kapım, bad-ı sabadan gayrı.
0 kişi tarafından yorum yapıldı.
Yorum Yapın